پرویز تناولی

از ویکی‌فرش
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرویز تناولی
Parviz Tanavoli-WikiRug.jpg
اطلاعات کلی
نام پرویز تناولی
نام (En) Parviz Tanavoli
نام‌(های) دیگر پرویز تناولی
تاریخ تولد ۳ فروردین ماه ۱۳۱۶
محل تولد تهران
شغل مجسمه‌سازی، نقاش، پژوهش‌گر
محل اقامت ونکوور، کانادا. تهران، ایران
ملیت ایرانی
دوران فعالیت از سال ۱۳۳۶
جنبش هنری مکتب سقاخانه
تارنما https://www.tanavoli.com/


پرویز تناولی مجسمه‌ساز، نقاش، پژوهش‌گر و مجموعه‌دار ایرانی است. پرویز تناولی حاصل پژوهش‌های خود را در مقاله‌ها و کتاب‌های متعددی پرویز تناولی و شیرهای ایران، افشار دست‌باف‌های ایلات جنوب شرقی ایران، گبه هنر زیر پا، قالیچه‌های تصویری ایران، جل‌های عشایری و روستایی ایران‌: آرای‍ش‌ اس‍ب، نمکدان: دست‌بافته‌های عشایری و روستایی ایران، ت‍اچ‍ه‌ه‍ای‌ چ‍ه‍ارم‍ح‍ال، سفره‌های کامو و دست‌بافت‌های روس‍ت‍ای‍ی و ع‍ش‍ای‍ری ورام‍ی‍ن به چاپ رسانده‌ است.

نمایشگاه پرویز تناولی و شیرهای ایران

استیتمنت نمایشگاه: «شیفتگی من به شیر به سال ۱۳۴۷ بازمی‌گردد. در آن سال در شیراز به قالیچه‌ای برخوردم که تصویر شیری بر آن بافته شده بود. نقش عجیب و قدرتمند این شیر چنان مسحورم کرد که آن را بلافاصله خریدم. این برخورد و این اقدام سرنوشت مرا تغییر داد و در تازه‌ای به رویم گشود و آن ورود به دنیای فرش بود.
هنوز چند روزی از خرید آن قالیچه نگذشته بود که سرنوشت قالیچه شیری دیگری بر سر سراهم قرار داد و این روال تا جایی ادامه یافت که تقریبا هفته‌ای نبود که نمونه یا نمونه‌هایی از چند قالیچه شیری به دستم نرسد و اشتیاق بیشتری برای پی بردن به چند و چونی آن‌ها درونم را شعله‌ور نکند. چند ماهی نگذشته بود که بر آن شدم خود به سراغ منابع اصلی این قالیچه‌ها روم و آن‌ها را از صاحبشان در چادرهای ایلات رشقایی و بختیاری که در دامنه‌های زاگرس زندگی می‌کنند بطلبم تا علاوه بر تکمیلل این مجموعه، به اطلاعات دست اول دست یابم. در همین سفرها بود که متوجه شدم قالیچه‌ها یا گبه‌های شیری چون دیگر فرش‌ها تنها برای نوازش چشم بافته نشده‌اند و در پش خود رازهای بی‌شماری نفته دارند، از جمله نماد شجاعت و شهامت زاگرس‌نشینان و دنباله سنت‌های کهن ایران‌اند.»
سخنرانی پرویز تناولی در روز ۱۱ تیرماه سال ۱۳۹۶ در مراسم افتتاحیه نمایشگاه: «این نمایشگاه حاصل ۴۰ سال تلاش و دغدغه من است. البته این آثار به‌صورت مداوم شکل نگرفته است. اولین شیرهای من که در این نمایشگاه وجود دارد، به ۴۰ سال قبل مربوط است که با قالیچه‌های عشایری شروع می‌شود که با عشق به عشایر و مجموعه‌های کوه و کویر دشت‌های ایران ادامه پیدا می‌کند و در دوره‌ای کار من شکلش تغییر می‌کند و این انتقال، انتقال همه‌جانبه است و تنها مجسمه‌سازی را دربرنمی‌گیرد، بلکه همه جوانب کار من را فرا می‌گیرد.
من از دوره‌ای متوجه شدم که شیر، مهم‌ترین نماد ایران است و از قبل از تاریخ در ایران به‌عنوان نمادی بزرگ از آن یاد می‌شد و تا امروز نیز شیر نماد محترمی است. شیر ایرانی متاسفانه طی ۵۰ سال قبل در ایران منقرض شده است و تنها از این نماد ایرانی آثاری باقی مانده است که ما برای این نمایشگاه از موزه‌های مختلفی این آثار را قرض گرفتیم که بعضی از آن‌ها تاریخی حدود پنج‌هزار سال را دربرمی‌گیرد. من هم تلاش کردم منعکس‌کننده شیر در زمان خودم باشم و البته قضاوت با شماست.»[۱]

نگارخانه

شیر

گبه

پانویس

منابع

  1. تارنمای پرویز تناولی
  2. طره؛ مجله تخصصی فرش دست‌باف ایران